اهل اخبار گفتند : هفت روز آن جا بود . ، منهال بن عمرو گفت : از ابراهيم پرسيدند كه چون بودى در آتش ؟ گفت : در همهء عمرم از آن خوشتر وقتى نبود مرا . و در خبر مىآيد كه ، چون خداى تعالى گفت : * ( يا نارُ كُونِي بَرْداً ) * ، هر آتش كه در دنيا بود همهء فرو مرد [ 38 - پ ] . ابن سيّار گفت : خداى تعالى فرشته‌اى ( 1 ) را بفرستاد بر صورت ابراهيم تا بر ابراهيم بنشست و با او حديث مىكرد تا مستوحش نشود . جبريل بيامد و پيراهن ( 2 ) از حرير بهشت بياورد و در او پوشانيد ، گفت : خداى ( 3 ) سلام مىكند و مىگويد : بدان كه آتش دوستان مرا نرنجاند و نمرود هيچ شك نكرد كه ابراهيم نمانده باشد ، از كوشك خود نگاه كرد تا حال چيست . ابراهيم را ديد در ميان آتش نشسته و در پيش او چشمهء آب و پيرامن او انواع رياحين از آن به ( 4 ) شگفت آمد و مردى ديگر را ديد بر شكل او با او و آتش گرد ايشان درآمده . ابراهيم را گفت : اين چه حال است ؟ اين بوستان و مرغزار از كجا آمده ؟ و اين رياحين و اين آب ؟ گفت : خداى من پيدا كرد اين جا براى من . گفت : آن كيست كه با تو است ؟ گفت ( 5 ) : فرشتهء ظل است ، خداى تعالى او را فرستاد تا مرا با او انس باشد . نمرود گفت : بزرگ ( 6 ) خدايا كه خداى تو است كه با تو اين همه نعمت كرد ، و لكن اى ابراهيم گرد تو حصارى است از آتش ، از آن جا برون توانى آمدن ؟ گفت : توانم آمدن . گفت : بياى ( 7 ) تا ببينم . ابراهيم - عليه السّلام - از آن جا بيرون آمد و آتش به او هيچ زيان نكرد . نمرود گفت : يا ابراهيم ! مرا مىبايد كه براى خداى تو قربانى بكنم كه بس بزرگوار و كامكار خداى ( 8 ) است اين خداى تو ! گفت : چه قربانى كنى ؟ گفت : چهل هزار گاو قربان كنم براى او . گفت : قربان تو پذرفته ( 9 ) نباشد تا بر اين دين باشى كه هستى ، جز كه با دين خداى من آيى . گفت : من ملك خود و دين خود رها نكنم ، امّا قربانى ( 10 ) بكنم .

--> ( 1 ) . همهء نسخه بدلها : فرشتهء سايه . ( 2 ) . آط ، آب ، آز ، مش : پيرهنى ، آج ، لب : پيرهن . ( 3 ) . همهء نسخه بدلها : خدايت . ( 4 ) . آب ، آز ، مش : آن وى را . ( 5 ) . همهء نسخه بدلها اين . ( 6 ) . همهء نسخه بدلها : بزرگا . ( 7 ) . همهء نسخه بدلها : برون آى . ( 8 ) . همهء نسخه بدلها : خدايى . ( 9 ) . همهء نسخه بدلها : پذيرفته . ( 10 ) . همهء نسخه بدلها : قربان .